อิทธิพล อายุ 25 ปี
ผมทำงานเขียนบทภาพยนตร์ สิ่งที่ผู้กำกับเตือนทีมเขียนบทเสมอคือ ถ้าผู้ชมเริ่มรู้สึกสะดุดหรือสงสัยว่า “เกิดอะไรขึ้น” แปลว่าเรื่องเล่ามีปัญหา เพราะหน้าที่ของบทที่ดีคือพาผู้ชมเดินหน้าไปเรื่อย ๆ โดยไม่รู้สึกว่ากำลังถูกบังคับ
ด้วยเหตุนี้ เวลาผมลองเว็บไซต์ ผมจะมอง UX เหมือนการเล่าเรื่อง ถ้าต้องหยุดคิดว่าจะกดตรงไหน ต้องย้อนกลับเพราะหลงเมนู หรือใช้เวลาหาหัวข้อที่ควรหาเจอง่าย ๆ นั่นหมายความว่า “จังหวะของเรื่อง” ขาดไปแล้ว
พอเริ่มใช้งาน FUNNEMO911 ผมไม่ได้โฟกัสว่าหน้าเว็บสวยหรือไม่ แต่สังเกตว่าตัวเองถูกดึงออกจากการใช้งานบ่อยแค่ไหน หลังใช้งานต่อเนื่อง สิ่งที่รู้สึกได้คือ การนำทางค่อนข้างลื่นไหล เมนูต่าง ๆ มีลำดับที่เข้าใจง่าย ทำให้สายตาและความคิดเดินไปในทิศทางเดียวกัน ไม่ต้องหยุดตัดสินใจทุก ๆ ไม่กี่วินาที
สิ่งที่ผมชอบมากคือ UX ของ FUNNEMO911 ไม่พยายามทำให้ผู้ใช้ประทับใจด้วยลูกเล่นตลอดเวลา แต่พยายามทำให้ผู้ใช้ลืมไปเลยว่ากำลังเรียนรู้ระบบอยู่ ซึ่งเป็นหลักเดียวกับการเขียนบทที่ดี ผู้ชมไม่ควรสนใจว่าฉากนี้ตัดต่ออย่างไร แต่ควรสนใจเรื่องราวที่กำลังดำเนินอยู่
อีกมุมที่ผมสังเกตคือ ความสม่ำเสมอของการจัดวาง เมื่อกลับมาใช้งานในวันถัดไป ผมไม่ต้องใช้เวลาเรียนรู้ใหม่ เพราะเส้นทางการใช้งานยังเหมือนเดิม ทำให้สมองใช้พลังกับสิ่งที่ต้องการทำ มากกว่าการจำตำแหน่งของเมนู นี่คือรายละเอียดเล็ก ๆ ที่หลายคนอาจมองข้าม แต่ส่งผลต่อประสบการณ์ระยะยาวอย่างชัดเจน
หลังจากใช้งานจริง ผมจึงมองว่า UX ที่ดีไม่ใช่ UX ที่ทำให้ผู้ใช้พูดว่า “เว็บไซต์นี้สวย” แต่คือ UX ที่ทำให้ผู้ใช้ใช้งานจนเสร็จ แล้วแทบไม่รู้ตัวเลยว่าระหว่างทางไม่มีอะไรดึงสมาธิออกจากเป้าหมาย และนั่นคือความรู้สึกที่ผมได้รับจากการใช้งาน FUNNEMO911 อย่างต่อเนื่อง